"hayat kısa,
kuşlar uçuyor."

dedi ve indirdiği gözlerini hiçbir zaman tam olarak bakmadığı maviliklerden aşağı doğru... ne demek istemişti tam olarak kimse anlamadı, anlaşılmadı, anlaşılamamıştı.

bir hiçlikten diğerine doğru koştururken zamanı durdurmak istemiş, olmamıştı... koştururken ayağı takıldı sendeledi sadece... cünkü düştüğünü ne hayal etmek ne de düşünmek istiyordu. düşse bile çabucak kalkıp 'acımadı ki' diyordu...

zaman artık hiç olmadığı kadar yavaş geçiyordu, onca koşturmasına rağmen... her gün güneşin doğması ve her akşam batması arasında sadece on dakika kadar olmasına rağmen aynı günü yaşıyordu defalarca, defalarca... aynı günü ve aynı dünü yaşıyordu. zaman içinde kaybolmuş gibiydi. takvim yaprakları da olmasa hani yemin bile edebilirdi her gün aynı pazartesiyi yaşadığına.

kafasını tekrar kaldırdı, güneşin aydınlığı kör edercesine parlaktı.. ve yine kuşlar uçuyordu.