kum saati..

doğumdan ölüme dek süren bir yol..

ve uçsuz bucaksız çölden kum toplamaya giden yolcu.
belli ki kendi kum saati için heybesine kum doldurmak için çıkmış yola.

ne ulvi amaç!

güneşin soğuk yüzü olmaz mı hiç?
yakıcı bir soğuk yok mu?
dondurucu bir sıcak!!!

bir uçtan bir uca geçmek çölü,
ne gözü kara bir gidişat..
yolculuk nereye?
bencilce...
kimin için?
kendin için
yani; 'sen'

kumları heybene doldurmuşsun ve kum saatini durdurmaya çalışıyorsun.
güneşten donup, soğuktan yanarken üstelik...
kış güneşi gibi değerli olmak varken
yaz güneşiydin..

işte memnuniyetsiz bir hayat bu sonucu getiriyor insana..

sonuç eşittir hiçbir şey.

oysa her şeydi..
ahular ahusu oldu zalim...

çok komik!!!