bir puzzle. gerekli parçaları bulup, bir defada yerli yerine koymalısın. yoksa bütünlük çercevesindeki bir çok nuansı kaçırdığın gibi bir daha eski sana lazım olan parçaları da kullanıp geçiştirdiğin için yerine yerleştiremeyebilirsin.

insan gerçekten inanır ve zekasını gönlüyle buluşturup ilahi bütünlükten yararlanırsa belki gözleri kapalı bile o puzzle parçalarını zorluk çekmeden yerli yerine koyabilir.

hayata dair birikimleri olan insan bir tiyatro sahnesi gibi yaşar hayatı. perde arkasından ilahi suflörü duyabilirse perde sonunda ebedi saadete kavuşacaktı.

sabır ve sabırsızlık
iman ve imansızlık

hayat bir puzzledır. fakat bir oyun değildir...

ne uzun...
ne kısa...
ne sancılıdır.

her yeni güne gebe.
her yeni yola hem set hem işaret
hem çıkmaz sokakları gösterip
yeniden hep yeniden davet...
ne komik...
ne basit...
ne zor...
ne yalancı...
ne mucize...
ne...

sabırla yoğrulmuşsa yumuşacık,
yoksa katıksız taş gibi hem tuzsuz hem yavandır...

özletir, umutlandırır, neşelendirir, hüzünlendirir, ağlatır...
tek perdelik tiyatro oyunudur.