'Ölüm' ne demek dedim;;
'büyümek'. Dedi

Büyümek ne güzel şeydi oysa çocuk!
Ne güzel şeydi;

Buzdolabin buzluğuna boyun yetişmesi,
Zilli çalarken parmak uçlarına basmamakti..

Bayramda öptüğümuz ellerden sonra,
Artık başımıza kolonya dökülmemesi..
Hem Otobüste bizim için de bilet alinacakti..

Hatta hatta bi keresinde dişçi; 'artık büyümüş' diye
 benim için para aldığında ne çok sevinmiştim oysA.
Gurur duymuştum
Buyumustum...

Misafirlik te 'kahve icer misin?' diye
Sorulması..

Gelen minikler tarafından ellerinin öpülmesi ne hoştu..

Tek kötu yani;
Bayram haşlıklarının azalması
Bayram şekerleri nin azalmasıydi sanki.
Ama daha güzel şeylerin cogalmasiydi.

Büyümek ne guzel şeydi oysa çocuk!

Büyümenin sadece sorumluluk getirdiğini sanırdım,

KorkmaDim, korkmaDim hiç büyümekten
Yaşlanmaktan...
Göz kenarlarımdaki kirisikllardan utanmadim.
Ellerimdeki nasirdan..

Hatta hatta ölmekten..

Ama büyümek bi tek yaşlanmak değilmiş.
en sevdiğin bayram şekerleri,
en sevdiğin bayram haşlıkları
En sevdiğin bayram papuclari azalirken

En sevdiğin insanlar da azaliyormuş...

Büyüme be çocuk!
Büyümek hiç de güzel bi''sey değilmiş .

dolma kalem/ eylül/2016